ثبت نام ترم پاییز شروع شد، تماس بگیرید 09193631098 | فراتر از یک باشگاه

 
بسته
(0) کالا
هیچ محصولی در سبد خرید شما وجود ندارد.
بخش های آکادمی فوتبال دُرفَک البرز
    فیلترها
    Preferences
    جستجو
    خبرخوان

    مقالات دُرفَک

    تمام کنندگی در فوتبال
    0 تمام کنندگی در فوتبال

    تمام کنندگی در فوتبال
    توسط سعید رنجبر مربی و مدیر آکادمی فوتبال درفک البرز

    این تمام کنندگی است که مسابقات را تعیین می کند. پایان دادن (توانایی تبدیل موقعیت ها به گل) همچنان در بسیاری از باشگاه ها از طریق تمرینات تکراری کار می شود: ردیف هایی از بازیکنان که توپ ها را شوت می کنند به همان روش، بدون رقیب و با کمی عدم اطمینان.

    با این حال، به ثمر رساندن یک گل به ندرت فقط به معنای اجرای خوب یک ضربه است. قبل از شلیک، بازیکن باید اطلاعات مربوطه را درک کند، رفتار هم تیمی ها و حریفان را تفسیر کند، اتفاقی که قرار است رخ دهد را پیش بینی کند و بهترین راه حل را تنها در چند دهم ثانیه انتخاب کند. کیفیت تصمیم اغلب به اندازه کیفیت ضربه مهم است.

    به پایان رساندن لحظه ای است که درک، تصمیم و اجرای فنی در یک اقدام واحد، معمولاً تنها در چند دهم ثانیه به هم نزدیک می شوند.

    تحقیقات در سال‌های اخیر و تجزیه و تحلیل‌هایی که در مورد فوتبال به کار گرفته شده است دقیقاً به این جهت اشاره می‌کنند: تمام کنندگی تنها یک مهارت فنی نیست، بلکه یک مهارت ادراکی - تصمیم‌گیری است. بنابراین، آموزش آن مستلزم بازتولید مشکلات واقعی بازی است و نه تنها تکرار ژست پایانی به صورت مجزا.

     

    تمام کردن در فوتبال چیست (و چه چیزی نیست)؟


    تمام کنندگی در فوتبال، حل کردن آخرین اقدام یک حمله است: انتخاب و اجرا، تحت فشار زمان، فضا و حریف، گزینه ای با بیشترین احتمال امتیاز. این لحظه ای است که در آن ادراک، تصمیم و اجرای فنی در یک عمل واحد، معمولاً تنها در چند دهم ثانیه، همگرا می شوند. این تعریف مهم است زیرا به درک یکی از رایج ترین اشتباهات در تمرین کمک می کند. اغلب، تمام کردن به ضربه زدن به توپ ختم می شود، گویی موفقیت تنها به تکنیک ضربه بستگی دارد. با این حال، اسکن سریع تنها بخش قابل مشاهده از یک فرآیند بسیار پیچیده تر است.

    قبل از تماس با توپ، بازیکن باید موقعیت دروازه بان، موقعیت مدافعان، مسیر حرکت توپ، حرکت هم تیمی های خود و فضای موجود را تفسیر کند. سپس او باید تصمیم بگیرد که اولین بار شلیک کند یا لمس کند، از کدام سطح تماس استفاده کند، به کدام ناحیه هدایت کند و در چه لحظه ای آن را اجرا کند. تمام این فرآیند ادراکی و تصمیم گیری چیزی است که یک تمام کننده خوب را از یک تمام کننده عالی جدا می کند.

    مربیان می‌توانند ارزیابی کنند که آیا بازیکن به طور موثر موقعیت‌های مختلف را حل می‌کند، چگونه در هنگام افزایش بازیکنان رقیب یا خستگی واکنش نشان می‌دهد، و اینکه آیا او به تدریج مجموعه راه‌حل‌های خود را گسترش می‌دهد یا خیر.

    تجزیه و تحلیل مدرن از مسیری متفاوت به همین نتیجه رسیده است. مدل‌های گل‌های مورد انتظار (xG) نشان می‌دهند که احتمال گل‌زنی تا حد زیادی به کیفیت موقعیت ایجاد شده بستگی دارد: فاصله و زاویه ضربه، فشار دفاعی، نوع پاس گل یا موقعیت بازی بسیار بیشتر از شوت مجزا تعیین‌کننده موفقیت است. عواقب آموزش مشخص است. کار بر روی تکمیل نه تنها در مورد تکرار، بلکه در مورد یادگیری ایجاد، تشخیص و انتخاب بهترین فرصت های پایانی قبل از اجرای آنها است. هدف تربیت بازیکنانی نیست که بتوانند بهتر توپ را بزنند، بلکه فوتبالیست هایی است که بتوانند زودتر درک کنند، بهتر تصمیم بگیرند و موقعیت های واقعی ایجاد شده توسط بازی را به طور موثرتر حل کنند.

    اجزای یک تمام کنندگی و فینیشر خوب در فوتبال


    ادراک: قبل از دریافت اسکن کنید – موقعیت دروازه بانی، موضع مدافعان، فضای موجود و حرکات هم تیمی ها. شوت قبل از رسیدن توپ شروع می شود. بهترین پایان‌دهنده‌ها به‌طور مداوم اطلاعات جمع‌آوری می‌کنند و پیش‌بینی می‌کنند که نمایشنامه چگونه تکامل می‌یابد، به طوری که وقتی دریافت کردند، یک یا چند راه‌حل آماده دارند. هر چه زودتر اطلاعات مربوطه درک شود، زمان بیشتری برای تصمیم گیری و اجرای با مزیت وجود دارد.
    تصمیم: گزینه مناسب را برای زمینه انتخاب کنید: به پایان برسانید یا آن را تراشه کنید، پست نزدیک یا دور را هدف بگیرید، اولین بار شلیک کنید یا به یک هم تیمی با موقعیت بهتر ضربه بزنید، تمام کنید یا پاس بدهید. هیچ راه حل جهانی وجود ندارد، اما موثرترین پاسخ برای هر موقعیتی است. کیفیت تمام کننده به توانایی او در انطباق تصمیم با موقعیت دروازه بان، فشار مدافعان، زاویه موجود و زمان در دسترس بستگی دارد.
    اجرا: ضربه زدن با هر دو پا، پایان های متنوع، ضربه زدن سر، تک به تک با دروازه بان – با دقت تحت خستگی و فشار اعمال می شود. تکنیک هنوز ضروری است، اما تنها زمانی ارزش پیدا می کند که در یک زمینه بازی واقعی ادغام شود. هدف از آموزش کامل کردن یک نوع ضربه نیست، بلکه داشتن منابع متعدد برای پاسخگویی به مشکلات مختلف است.
    مدیریت عاطفی: تمام کردن، بیشترین بار روانی در بازی است. تحمل خطا و بازنشانی ذهنی پس از شکست بخشی از مهارت است، نه یک افزونه. حتی بهترین مهاجمان هم اغلب از دست می دهند، بنابراین تفاوت در مایند و ذهنیت است

    حفظ اعتماد به نفس و کیفیت تصمیم‌گیری پس از یک اشتباه. توانایی بازیابی از یک شوت از دست رفته و مواجهه با فرصت بعدی با همان وضوح ذهنی نیز آموزش داده می‌شود.

    تمام‌کنندگی چگونه آموزش داده می‌شود؟ از تکنیک مجزا تا وظایف با زمینه


    بازی بهترین معلم است. در مورد تمام‌کنندگی اعمال می‌شود:

    تکرار با تنوع. بله، حجم شوت‌ها مورد نیاز است، اما تغییر مبدا حرکت، زاویه ورود، ارتفاع و سرعت پرتاب یا نوع پاس گل. هدف خودکارسازی یک حرکت واحد نیست، بلکه ایجاد یک مجموعه گسترده است که می‌تواند با موقعیت‌های متعددی که در طول یک مسابقه پیش می‌آید، سازگار شود. تنوع، بازیکن را مجبور می‌کند تا در هر تکرار، مشکلات مختلف را درک، تنظیم و حل کند.

    مخالفت واقعی و پیش‌رونده. مدافعان و دروازه‌بانان باید از مراحل اولیه یادگیری به طور فعال شرکت کنند و به تدریج سختی را با توجه به سطح بازیکن افزایش دهند. یک شوت بدون فشار، مهارتی متفاوت از آنچه در رقابت مورد نیاز است را آموزش می‌دهد. حضور حریفان باعث عدم قطعیت می‌شود، زمان اجرا را تغییر می‌دهد و بازیکن را مجبور می‌کند تصمیماتی مشابه تصمیماتی که در روز مسابقه با آن مواجه خواهد شد، بگیرد.

     

     

    زمینه بازی. وظایف باید نحوه ایجاد موقعیت‌ها را بازتولید کنند: سانتر پس از گرفتن یک مدافع، یک و دو، دویدن به پشت، رسیدن از خط دوم، انتقال یا ضربات ایستگاهی. علاوه بر شوت، آنها باید تصمیم‌گیری را نیز در بر بگیرند: شوت، کنترل، واگذاری آن به هم‌تیمی یا حتی پاس دادن شوت در صورت وجود گزینه بهتر. طراحی وظیفه تعیین می‌کند که بازیکن چه اطلاعاتی را درک می‌کند و چه مشکلاتی را باید حل کند، بنابراین زمینه بخش جدایی‌ناپذیر یادگیری است.

    ویژگی بر اساس موقعیت. مهاجم نوک، وینگر، بازیساز یا مدافع کناری از نظر موقعیت مکانی و زمان موجود و نوع حریف، در موقعیت‌های تمام‌کننده بسیار متفاوتی قرار می‌گیرند. در نتیجه، وظایف تمرینی آنها نیز باید متفاوت باشد. هرچه شباهت بین تمرینات و موقعیت‌هایی که هر موقعیت در مسابقه با آن روبرو می‌شود بیشتر باشد، انتقال به عملکرد بیشتر است.

    بار یکپارچه. کار تمام‌کننده را نباید به عنوان یک بخش مجزا در جلسه تمرینی در نظر گرفت، بلکه باید آن را به عنوان وظیفه‌ای در نظر گرفت که با نیازهای فیزیکی، تاکتیکی و شناختی ریزچرخه (میکروسیکلِ) ادغام شده است. منطق تمرین کمکی این است که یک تمرین مشابه به طور همزمان به مدل بازی، توسعه ظرفیت بدنی و مدیریت بار کمک کند. به این ترتیب، هر وظیفه تمام‌کننده بدون از دست دادن ویژگی رقابتی خود، چندین هدف را برآورده می‌کند.


    پلتفرم‌های فنی مرجع مانند مرکز آموزش فیفا این رویکرد زمینه‌ای را برای تمرین گلزنی سیستماتیک کرده‌اند و داده‌های حاصل از تورنمنت‌های بزرگ - تحلیل‌های فنی منتشر شده توسط دپارتمان فنی خود فیفا - این روند را تأیید می‌کنند: تیم‌هایی که شانس‌های با کیفیت بالا ایجاد می‌کنند، به طور مداوم از تیم‌هایی که شوت‌های از راه دور را میزنند، بهتر عمل می‌کنند.

     

    تمام‌کننده یا فینیشر یا گلزن چگونه ارزیابی می‌شود؟


    نتیجه‌گیری می‌تواند در کوتاه‌مدت معیار بدی برای عملکرد باشد. یک مهاجم می‌تواند چندین بازی را با امتیاز بالاتر از انتظارات پشت سر بگذارد یا برعکس، با وجود تصمیم‌گیری‌های خوب و ایجاد شانس‌های با کیفیت، بدون موفقیت ادامه دهد. گل همچنین به عوامل تصادفی و زمینه بستگی دارد، بنابراین نتیجه فوری همیشه سطح واقعی بازیکن را منعکس نمی‌کند. به همین دلیل، باشگاه‌های حرفه‌ای به طور فزاینده‌ای به شاخص‌هایی متوسل می‌شوند که فراتر از تعداد گل‌ها هستند. مقایسه گل‌های زده شده و کیفیت موقعیت‌های ایجاد شده با استفاده از مدل‌هایی مانند گل‌های مورد انتظار (xG) مرجع مفیدی را ارائه می‌دهد، اگرچه که این معیار باید با احتیاط و در نمونه‌های بزرگ تفسیر شود، زیرا عملکرد یک تمام‌کننده را نمی‌توان صرفاً در تفاوت آنها با xG خلاصه کرد.


    لایه دوم ارزیابی همچنان تجزیه و تحلیل کیفی بازی است.  ویدئو به ما امکان می‌دهد جنبه‌هایی را ارزیابی کنیم که آمار به تنهایی آنها را نشان نمی‌دهد: اینکه آیا بازیکن بهترین هم‌تیمی خود را در موقعیت مناسب تشخیص داده است، آیا نوع شوت مناسب را انتخاب کرده است، آیا در زمان مناسب اجرا کرده است یا اینکه فشار دفاعی به درستی تصمیم او را مشروط کرده است. کیفیت فرآیند قبل از نتیجه نهایی عمل تجزیه و تحلیل می‌شود. به این موارد، اطلاعات به دست آمده در تمرین نیز اضافه می‌شود. مربیان می‌توانند ارزیابی کنند که آیا بازیکن به طور مؤثر موقعیت‌های مختلف را حل می‌کند، چگونه هنگام افزایش رقیبان یا خستگی واکنش نشان می‌دهد و آیا به تدریج مجموعه راه‌حل‌های خود را گسترش می‌دهد.

    نتیجه عملی ساده است: مربی باید کیفیت تصمیمات و اجرا را به طور مداوم ارزیابی کند و درک کند که درصد موفقیت در نهایت به سطح واقعی بازیکن نزدیک می‌شود، زمانی که حجم اقدامات کافی باشد.


    نحوه مطالعه روش تمرین

    زیرا تمرین تمام‌کنندگی دیگر به معنای جمع‌آوری صدها شوت از موقعیت‌های از پیش تعیین‌شده نیست، بلکه به معنای طراحی زمینه‌هایی است که بازیکن را مجبور می‌کند تا در مسابقه همانطور که می‌خواهد درک، تصمیم‌گیری و اجرا کند. شواهد علمی نشان می‌دهد که بهترین تمام‌کننده‌ها لزوماً کسانی نیستند که بهترین ضربه را به توپ می‌زنند، بلکه کسانی هستند که به طور مؤثر مشکلات ناشی از بازی را حل می‌کنند. پرورش مربیانی که قادر به ایجاد چنین وظایفی باشند، احتمالاً یکی از بزرگترین چالش‌ها و همچنین یکی از بزرگترین فرصت‌ها در فوتبال مدرن است.

     

    برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تاکتیک های فوتبال و کسب بینش از مربیان در بالاترین سطح، سایت های فوراستادی 4STUDY.IR ، ساکر آکادمی، وبلاگ باشگاه و مدرسه فوتبال درفک البرز را  مطالعه کنید. 

     

    باشگاه و مدرسه فوتبال درفک البرز، به عنوان بهترین مدرسه فوتبال کرج تلاش دارد تا همگام با تمرینات بهترین آکادمی های فوتبال دنیا جلو رفته و استعدادهای بهتررا به فوتبال ملی و باشگاهی ایران معرفی کند. شما نیز می توانید عضو باشگاه درفک البرز شده و در مسیر حرفه ای شدن قدم بردارید.

     

    ثبت نام در بهترین باشگاه و مدرسه فوتبال استان البرز و کرج fcdorfak best soccer school in alborz and karaj